حقوق آن بزرگوار بر ما بسيار و الطاف و مراحمش بيرون از شمار است ، بلكه همچون درياى خروشان و موّاجى است كه غوّاصى در آن نتوانم كرد ، ولى به مقدار كف دستى از آن برمىگيرم و در پى تقرّب به درگاهش ره مىپويم ، و توفيق از خدا است و بس ، بر او توكّل دارم و به سوى او روى آورم . اوّل : حقّ وجود و هستى خداوند به بركت وجود آن حضرت عليه السّلام تو و هرموجودى را آفريد و اگر او نبود هيچ‌كس نبود ، بلكه اگر او نبود نه زمين وجود مىيافت و نه فلك ، بر اين معنى رواياتى دلالت دارد از جمله : 1 - از توقيعات شريفهء آن حضرت در كتاب الاحتجاج آمده است كه فرمود : « و نحن صنائع ربّنا و الخلق بعد صنائعنا . . . » « 1 » البتّه معنى اين سخن بر دو وجه وارد است : يكى همان است كه در توقيع ديگرى در همان كتاب آمده : جماعتى از شيعيان اختلاف كردند در اين‌كه آيا خداوند ، آفرينش و روزى دادن مخلوق را به ائمّه عليهم السّلام واگذار كرده ؟ پس عدّه‌اى گفتند : اين محال است ، زيرا كه اجسام را كسى جز خداى نمىتواند خلق كند . ولى عدّه‌اى ديگر گفتند : خداوند قدرت خلق را به ائمّه عليهم السّلام واگذار نموده است و آنان آفريده و روزى بخشيده‌اند و در اين مسأله اختلاف شديدى بين آن‌ها درگرفت ، تا اين‌كه شخصى پيشنهاد كرد كه چرا به سراغ ابو جعفر محمد بن عثمان نمىرويد كه از او سؤال كنيد تا حق را براى شما آشكار سازد ؟ چون‌كه راه به سوى امام زمان عليه السّلام اوست ، همه به اين معنى راضى شدند و نامه‌اى به ابو جعفر نوشتند . در آن نامه مسأله را توضيح دادند ، پس از

--> ( 1 ) . الاحتجاج : 2 / 278 .